Late Night Thoughts
"Αγαπούσα το rock'n'roll και τους άντρες που το ζούσαν. 'Ηθελα να είμαι ένας από αυτούς. Αλλά ήμουν εντελώς παραπλανημένη. Γιατί καταβάθως δεν είμαι rock 'n' roller. Είμαι βιβλιοθηκάριος, καλόγερος, γεροντοκόρη. Γι'αυτό και ένιωθα μονίμως δυσαρέσκεια και αβεβαιότητα. Βρισκόμουν σε λάθος περιβάλλον γι'αυτό και πάντα μου φαινόταν ότι κάτι ήταν τραγικά λάθος. Δεν θέλω εκκωφαντικό θόρυβο και δόξα και σκάνδαλα και ναρκωτικά και τρελά ξενύχτια και προβολείς. Θέλω ηρεμία και τάξη, απομόνωση και χώρο για στοχασμό. Θέλω να ξυπνω την αυγή, να πίνω τσάι και ν' ακούω τα πουλιά. Θέλω να αντικρύσω την πραγματικότητα. Κανένα απ' αυτά τα cool ροκ αγοράκια - αυτές οι αδύνατες, χλωμές αναμαλιασμένες, moody αρσενικές καλλονές-δεν είναι όσο cool φαίνονται στο αγύμναστο μάτι. Κανείς μας δεν υπήρξε ποτέ cool. Αυτό που ήμαστε και παραμένουμε είναι κρυφά φρικαρισμένοι." Είναι σαν να διαβάζω τον εαυτό μου, αλλά δεν είμαι έγω είναι η (σχεδόν συνομήλική μου) Juliana Hatfield σε μετάφραση Δημήτρη Πολιτάκη, από το βιβλίο της "When I Grow Up"



0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home