Time Difference (Sunday times)

Στην Ινδονησία οι άνθρωποι αφήνουν καθημερινά προσφορές στους θεούς. Είναι πολλοί οι θεοί τους και βρίσκονται παντού. Στα λουλούδια, στα δέντρα, στα πεζοδρόμια, στα σπίτια, στα ποτάμια. Παντού μικρά καλαθάκια με καρπούς, λουλούδια και stick που μοσχοβολάνε. Σε ναούς, σε μαγαζιά, στη μέση του δρόμου. Ανάβω ένα stick για τον θεό της βροχής. Δεν ξέρω αν υπάρχει σε κάποια θρησκεία, αλλά μου αρέσει η ιδέα. Είναι κι αυτός ένας τρόπος να μετατρέψεις τα Εξάρχεια σε μέρος εξωτικό όταν νομίζεις ότι η Κυριακή έχει αρχίσει να σε ρίχνει παραπάνω από ότι συνήθως. Η αλλαγή ώρας προκαλεί διαταραχές στο ήδη διαταραγμένο βιολογικό μου ρολόι. Η φωνή σου ακούγεται κουρασμένη στο τηλέφωνο αλλά εξακολουθεί να είναι παιδική. Νιώθω σαν να σε ξέρω πολλά χρόνια, σαν να είμαστε συμμαθητές από το δημοτικό. Δεν θέλω όμως να το σκέφτομαι περισσότερο γιατί οι αναμνήσεις μου από τότε δεν είναι ευχάριστες. Μας έχουν στοιχειώσει οι παρελάσεις, αλλά κυρίως το σήμα της Αθλητικής Κυριακής. Μπορείς να το πεις και παιδικό τραύμα, ή μήπως υπερβάλλω; Αφήνω στην άκρη το χθες και το αύριο, σήμερα Κυριακή και ώρα 8 και κάτι μ.μ. αισθάνομαι τυχερή που είμαστε φίλοι, και που για λίγες μέρες βρισκόμαστε στην ίδια πόλη και μπορούμε να βρισκόμαστε και να μιλάμε στο τηλέφωνο.

Είδα το Angel-A του Besson σε DVD. Πού είναι ο (απομηχανής) άγγελός μου; Γιατί δεν έχει εμφανιστεί ακόμα;