Ανεπάρκεια

ξαπλωμένος στην πλαγιά στα χορτάρια τα ξανθά
μια θλιβερή χαρά στην καρδιά μου έχει ζωή
και στον ουρανό ψηλά χίλια ερωτηματικά
σαν στρατιώτες νεκροί
όλοι οι πόλεμοι αυτοί, όλοι οι ρόδινοι ανθοί
θα χαθούν σαν πουλιά σε μια πέτρινη ερημιά
και θα μείνω μοναχός στη χρυσή λοφοσειρά

θα γυρίσω στο νου όταν θα'χουν γκρεμιστεί
όσα φτιάξαμε μαζί μια κόκκινη αυγή
πόσο αδύναμη είναι η γη πότε θα ελευθερωθεί
η πικρή ομορφιά μεσ' σε πέλαγα βαθιά
ναι θα μείνω μοναχός στη χρυσή λοφοσειρά

ξεθωριάζει η γραφή και οι ασφόδελοι εκεί
τα ονόματα φιλούν και οι άγγελοι ξυπνούν
στη χρονιά που θα'ρθει μια νιότη άγουρη
σημαδεύει μπροστά, είχα τόσα ιδανικά
και θα μείνω μοναχός στη χρυσή λοφοσειρά

Κ.ΒΗΤΑ, από το album "ΑΡΓΟΣ"