Unconditional love

Ώρες-ώρες σε κοιτάω και σκέφτομαι, αν μπορούσες να μιλήσεις πόσα θα είχες να μου σούρεις. Που λείπω όλη μέρα και εσύ είσαι κλεισμένος σε 50 τμ. Που πολλές φορές γυρίζω σπίτι κουρασμένη και δεν σου δίνω σημασία. Που όταν έχω νεύρα δεν θέλω γλύκες και παιχνίδια μαζί σου. Που σε μαλώνω γιατί τρως το χώμα απ’ τις γλάστρες μας. Που τσαντίζομαι μαζί σου όταν θέλω να φύγω ταξίδι και δεν έχω που να σε αφήσω (λες και φταις εσύ γι’ αυτό). Που όταν έχω τις μαύρες μου ξεχνάω να σε χαϊδέψω. Που όσο μεγαλώνουμε μαζί, εγώ αρχίζω να βαριέμαι τις βόλτες σου ενώ εσύ εξακολουθείς να θέλεις να είσαι έξω και να περπατάς, να περπατάς, να περπατάς.

Αλλά ξέρω ότι όλα αυτά είναι στο φτωχό ανθρώπινο μυαλό μου και ότι για σένα τίποτα δεν ισχύει. Γιατί εσύ είσαι πάντα εδώ και με περιμένεις. Γιατί εσύ πάντα με κοιτάς στα μάτια κι ας μη βλέπεις πια καλά. Γιατί εσύ όταν τσαντιστείς μαζί μου σε 2 λεπτά τα έχεις ξεχάσει όλα και είσαι έτοιμος να παίξεις, αρκεί να σου πετάξω τη μπάλα. Γιατί εσύ είσαι πάντα πρόθυμος να μου χαρίσεις τα λιγοστά πολύτιμα πράγματά σου: το κόκκαλό σου, τα παιχνίδια σου, το μαξιλάρι σου. Γιατί εσύ μαζί μου θα ερχόσουν παντού. Γιατί εσύ μ’ αγαπάς και θα μ’ αγαπάς για πάντα, no matter what.