November Spawned A Monster

Οι Devastations live ήταν ακριβώς το αντίθετο από το όνομά τους, σε μια περίοδο που σχεδόν τα πάντα με αποκαρδιώνουν(παρεπιπτόντως, βαρέθηκα να ακούω κακίες γι' αυτή την μπάντα, ακούστε πρώτα τον τελευταίο τους δίσκο, δείτε τους και μια φορά live και μετά ξαναμιλάμε)

Η ασπρόμαυρη ποίηση του Gorbijn και η σαρωτική ποίηση του Curtis ήταν μια δυνατή σπρωξιά για να χώσω το κεφάλι ακόμα πιο μέσα.

Ανάψανε τα καλοριφέρ. Το μικρό κλειδάκι της εξαέρωσης μου θυμίζει πάντα τον πρώτο χειμώνα με θέρμανση. Όλα ήταν σκατά τότε, αλλά επιτέλους είχα θέρμανση!!!

Βροχή δεν χόρτασα ακόμα. Θα χρειαστεί να βρέχει μέρες και νύχτες ασταμάτητα για να αποκατασταθεί η υγρή ισορροπία μέσα μου.

Η φωνή της Nina Kinert και αυτοί οι στίχοι*: You run to the gate, you know you'll be late. It's for your own good, it's for your own good. You're likely to make the grandest mistakes, you suffer alone in the skin and the bone. Let's sharpen those new sets of arrows for the next generation of playground martyrs, in joining the game of intolerable shame, cause everyone shares the sins of their fathers.


* από το album του Steve Jansen "Slope"