Ice Age

Ήταν το πιο παγωμένο μας ταξίδι, ακριβώς την εποχή που όλα είχαν παγώσει μέσα μου. Τυχαίο? Θυμάμαι τη λίμνη με τους μαύρους κύκνους και το χέρι μου, γυμνό χωρίς γάντι, που είχε μουδιάσει καθώς τους τάϊζα. Θυμάμαι και εκείνο το μπαράκι που λεγόταν Λεμόνι (ή κάπως έτσι) και πίναμε ποτά το απόγευμα για να ζεσταθούμε, ενώ έξω όλα ήταν σκοτεινά και ένα αυτοκίνητο του δήμου καθάριζε το δρόμο απ’ το χιόνι. Δεν θυμάμαι το πρόσωπό σου. Στις φωτογραφίες δεν είσαι πουθενά…