Midnight Chat

(Photo by Anthony Reynolds)

Έχεις μια θλίψη στα μάτια. Εγώ πάλι την δικιά μου την έχω κρύψει καλά και δεν την βλέπεις. Δεν σου κρύβομαι. Καμία σχέση. Από μένα κρύβομαι. Δεν θέλω καν να το υποψιαστώ. Δεν γίνεται να επαναλαμβάνεται. Κάθε χρόνο το ίδιο.

Καταβάθως μου αρέσουν τα Χριστούγεννα. Ως εποχή και ως ιδέα. Παρόλο που είναι αρκετά τα Χριστούγεννα που δεν θέλω να θυμάμαι. Τώρα που το σκέφτομαι, υπάρχουν πολλές εποχές που δεν θέλουμε να θυμόμαστε, μέρες, βδομάδες, μήνες και χρόνια ολόκληρα καμιά φορά. Γιατί όμως κολλάμε πάντα στα Χριστούγεννα? Παιδικό τραύμα?

Οι μισοί κανονίζουν ταξίδια. Άλλοι στολίζουν και στολίζουν και στολίζουν. Κάνουμε επικές δηλώσεις του στυλ έχω πεθάνει στην κούραση και θα σαπίσω στον ύπνο. Υπάρχουν και οι κλισέ ατάκες έλα μωρέ και τι είναι τα Χριστούγεννα, όπως όλες οι άλλες μέρες είναι... Τελικά όμως δεν είναι μια κακή χριστουγεννιάτικη ανάμνηση αυτό που μας στοιχειώνει, είναι κυρίως η προσδοκία ότι κάθε χρόνο θα τα περάσουμε καλύτερα, ότι θα είμαστε πιο χαρούμενοι, ότι δεν θα μας καταθλίψει η μοναξιά μας. Και ξαφνικά τα φύλλα του ημερολογιου έχουν τελειώσει και το 1 δεσπόζει απειλητικό μπροστά μας για πολλοστή φορά (one is the loneliest number you will ever be). Και αυτό το γιαγιαδίστικο “την υγειά μας να’χουμε και τίποτ’ άλλο” δεν το έχουμε αφομοιώσει, κι ας είμαστε πιο ώριμοι, κι ας έχουμε πάθει πολλά. Και έτσι είμαστε σαν θλιμμένα ελαφάκια που χάσανε το δρόμο τους μέσα σ’ ένα δάσος δέντρων που κόπηκαν για να στολιστούν αυτές τις μέρες. Όταν όλα μέσα σου είναι σκοτεινά τα χριστουγεννιάτικα λαμπάκια όλου του κόσμου δεν φτάνουν για να πάρεις λίγο φως...

Όμως στο βασίλειο του house, του χάους και του Bauhaus, έχουν έρθει πολλά δώρα τελευταία (κι ας μας ξεχνάει ο Αη Βασίλης συστηματικά), πέφτουν συνεχώς απ’ τον ουρανό, εκεί που δεν τα περιμένεις. Καιρός δεν είναι να τα ανοίξουμε, τι λες?

Α, παραλίγο να το ξεχάσω... Σ’ ευχαριστώ για όλα αλλά (δεν αντέχω άλλο και) επιστρέφω στην παλιά μου κατσαρόλα!!!

Καληνύχτα!

Υ.Γ.: Ένα ντοκυμαντέρ με πιγκουϊνους, που θα παιχτεί όπου να’ναι, θα το δούμε μαζί, μην τολμήσεις να αρνηθείς!