Tuesday, February 03, 2009

From One Virgo To Another

Αγαπημένε Tzoum-de-la-Tzoum,

σας ακούω κάθε πρωί καθώς το λεωφορείο μου διασχίζει το κέντρο της Αθήνας για να φτάσει κάπου στη Μεσογείων που βρίσκεται το γραφείο μου. Παλιά χρηισμοποιούσα το μετρό, όχι πια… Δεν έχω πολλή υπομονή με τους συνεπιβάτες μου το πρωί, ειδικά όταν αυτοί σπρώχνουν, είναι κατηφείς και μυρίζουν άσχημα. Ναι, είναι γρήγορο, αλλά τόσο ασφυκτικά γεμάτο και ταυτόχρονα τόσο αποστειρωμένο και βαρετό… Άσε που στο μετρό δεν πιάνει το ραδιόφωνο. Μετά από χρόνια ανακάλυψα μια γραμμή λεωφορείου που μεταφέρει κυρίως ηλικιωμένους κατοίκους του Χολαργού και της Αγίας Παρασκευής που έχουν κατέβει πρωί-πρωί στην Αθήνα για τα ψώνια τους (στην αγορά κλπ) και λίγο πριν τις 10 που ξεκινάω από τα Εξάρχεια για να πάω στο γραφείο, εκείνοι επιστρέφουν φορτωμένοι στα σπίτια τους. Όλα είναι ήσυχα στο λεωφορείο-φυσαρμόνικα και όλοι καθόμαστε γιατί είναι τεράστιο. Ειδικά εμείς οι τυχεροί του τέρματος έχουμε και παράθυρο και αγναντεύουμε τις στενές λωρίδες αστικού ουρανού της Ακαδημίας και τα μεγαλεία της Βασιλίσσης Σοφίας. Αν και να σας πω την αλήθεια εγώ με τα ακουστικά στα αυτιά πετάγομαι μέχρι Champs Elysees, καμιά φορά και Αγία Πετρούπολη (αναλόγως τα κέφια σας). Τις μέρες που βρέχει, η ευεξία διπλασιάζεται!
Με πιάνει παράπονο κάθε φορά που ακούω να μιλάτε για τα διαμάντια και τους άνθρακες. Ήμουν ένα καλά κρυμμένο διαμάντι, όμως η πολλή παρέα με τους άνθρακες κάποια στιγμή με έκανε να χάσω τη διαμαντένια λάμψη μου. Δύσκολες ισορροπίες… Ώρες-ώρες αναρωτιέμαι αν αξίζει να βιώνεις τη μοναξιά ενός σπάνιου είδους που συναναστρέφεται με τα αντίθετα μόνο και μόνο επειδή δεν έχει ανάγκη να διατυμπανίζει αυτό που είναι. Στην περίπτωσή μου θα ήθελα να είμαι ένα από τα δύο, διαμάντι ή άνθρακας (ίσως για να βρω λίγη γαλήνη μέσα μου) αλλά μάλλον κάπου έχασα το δρόμο…
Όπως και να’χει όμως σας ευχαριστώ για τον γενναιόδωρο θαυμαστό κόσμο που μου χαρίζετε, είμαι σίγουρη ότι μια μέρα θα συναντηθούμε τυχαία στο δρόμο, καθώς θα «περπατάμε στην ερημιά με χάρη», θα σας χαμογελάσω και θα μου κλείσετε το μάτι.
Καλημέρα!

0 Comments:

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home