Φα Δίεση

(photo by M.Hulot)

Κοιτάζω το πρόσωπό μου στον καθρέφτη και δεν καταλαβαίνω τι έχει αλλάξει. Νιώθω τα βλέφαρά μου βαριά. Τα μάτια θέλουν να μείνουν κλειστά για λίγο. Γιατί χρειάζεται πάντα ένα βασιλόπουλο για να λυθεί το ξόρκι του ύπνου? Γιατί η Χιονάτη δεν μπορεί να λύσει μόνη της τα μάγια? Το περασμένο Σάββατο κάποιος ζωγράφισε με κιμωλία ένα σχήμα γύρω απ’ τα πόδια μου και μου είπε ότι είμαι στο νησί Ξύπνα. Θεώρησα ότι δεν είναι τυχαίο. Ο Morrissey μου ψιθυρίζει στ’ αυτί Hold On To Your Friends. Ξαναβρεθήκαμε μετά από καιρό. Είμαστε ακόμα φίλες. Θα είμαστε όση απουσία κι αν μπει ανάμεσά μας. Μιλήσαμε μέχρι να με πιάσει νύστα. Για πολλοστή φορά με έπιασε αδιάβαστη, συνοψίζοντας αυτό που χρόνια ψάχνω στη γοητεία ενός φα δίεση. Μου εξήγησε πόσο δύσκολο αλλά και μαγικό είναι και εγώ που δεν είμαι μουσικός ξαφνικά ένιωσα σαν να μαθαίνω μια ξένη γλώσσα και ένα φα δίεση να με καρφώνει σαν μαχαίρι. Τα αποτυπώματα του νερού μας έχουν σημαδέψει. Το δικό μου νερό περιέχει βάμμα ιχνοστοιχείων αυτές τις μέρες. Με παρατηρεί και μου λέει ότι το πίνω βαριεστημένα, χωρίς αγάπη. Πού πήγε η δίψα? Πως πνίγηκε η έρημος μέσα στον ωκεανό? Νομίζω ότι σε βλέπω συνεχώς στο δρόμο. Το μαύρο μάλλινο σκουφί σου. Αυτές τις μέρες οι δρόμοι έχουν γεμίσει με αγόρια με μαύρα μάλλινα σκουφιά (το κρύο βλέπεις). Είναι γιατί δεν ξέρω πότε θα σε ξαναδώ. Πονάει η καρδιά μου. Το μαύρο πιάνο που δεν λέει να πουληθεί, περιμένει βουβό στη γωνία της Σόλωνος το νέο ιδιοκτήτη του. Θέλω να κρυφτώ μέσα σ’ ένα βιβλίο. Θέλω να ανοίξω το γραμματοκιβώτιό μου και να βρω ένα ερωτικό γράμμα. Αντ’ αυτού το βρίσκω γεμάτο λογαριασμούς που δεν έχω να πληρώσω. Πριν από δέκα χρόνια έλαβα ένα ερωτικό γράμμα που μύριζε όμορφα. Ο αποστολέας του έμενε στο νησί της βροχής. Σήμερα πήγα στην κηδεία ενός αγνώστου. Μισώ τις κηδείες αλλά ένιωσα την ανάγκη να πάω. Κάποιος άγνωστος μου στέλνει ένα e-mail με αφορμή αυτό το blog, με συγκινεί ο τρόπος που συναντήθηκαν οι ζωές μας. Στις 2 η ώρα το πρωί είμαι τυχερή που έχω εσένα να μιλάμε στο τηλέφωνο και να μου λες πως μ’ αγαπάς. “Μη λυπάσαι για τίποτα, αντί αυτού να χαίρεσαι που γίναμε φίλοι.” Έχουν μείνει μόνο 4 ώρες μέχρι το ξεκίνημα της επόμενης μέρας. Δεν θέλω να ξεκινήσει η επόμενη μέρα. Αλλά ανυπομονώ κιόλας. Πόσους κύκλους πρέπει να κάνω μέχρι να βγω στην ευθεία? Αν ήμουν δελτίο καιρού θα ήμουν ακραία καιρικά φαινόμενα.