Untitled
Flip-flop αντί για τικ-τακ. Χτυπάει περίεργα. Τι θα γίνει άραγε αν δεν αντέξει και σπάσει?
Τρεις γλώσσες ξέρω να μιλάω όλες κι όλες. Της λιακάδας, της βροχής και του έρωτα. Η πρώτη μητρική, οι άλλες δύο επίκτητες (μετά από αρκετό διάβασμα ομολογώ). Καμιά τους δεν τα βγάζει πέρα. Αυτά που τριγυρίζουν μέσα μου δεν επικοινωνούνται προς το παρόν. Πασχίζουν να πάρουν μορφή, να γεννήσουν λέξεις. Στο μυαλό, στο χαρτί, όπου να’ναι. Αλλά τίποτα δε γίνεται. Βγάζουν ακατανόητους ήχους όπως τα μωρά. Φτιάχνουν μια νέα δική τους γλώσσα που δεν ξέρω ποιός θα την καταλάβει. Μάλλον ούτε εγώ η ίδια.
Φοβάμαι λίγο... Τι θα γίνει αν δεν αντέξει και σπάσει?
Ψάχνω την επόμενη πανσέληνο στο ημερολόγιο. Τη βρίσκω στη δεύτερη βδομάδα του Ιούλη, αντικριστά στη σελίδα με τον αγαπημένο μου πίνακα του Rothko. Mπλε, άτιτλο. Είναι σημάδι άραγε αυτό? Μάλλον κι αυτός δεν κατάφερε να βρει τη σωστή λέξη στη σωστή γλώσσα.
Δεν ξέρω αν μπορώ να περιμένω μέχρι τότε.
posted by Rainman at
6/14/2006 02:42:00 AM
4 Comments:
speaking without talking, hearing without listening... ;)
Η φωτογραφία του post με αναγκάζει να βάλω παραπομπή στο ημιΜέγα ποιηματάργΙο του κορυφαίου ποιητού μας Ι.Γ.Σημαντήρα.
paoidgia.blogspot.com/2005/07/blog-post_17.html
;-)
street spirit, ναι, ναι συμφωνώ... ;)
t.m.afonso, χε, χε, χε! Γαμώτο έχω κόλλημα με τις σαγιονάρες, αν και θα συμφωνήσω ότι πολλές φορές είναι too much. Πάντως οι πατούσες μου δεν βρωμάνε, ορκίζομαι! :)
Rainman τσάκωσα όμως και τις επιρροές σου και με διαφορά ανάρτησης μάλιστα μόνο μια μέρα!
carla-gouveia.blogspot.com/2006/06/sem-nada-acrescentar.html
"Η σαγιονάρα άργησε μια μέρα"
;-)))
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home