Soulsick

Ευτυχώς δεν με ρούφηξε ο καναπές και μετά από το Last Days (που δεν καταλαβαίνω γιατί έφαγε τόσο θάψιμο) και ένα 2ωρο(!) τηλεφώνημα, κατάφερα έστω και καθυστερημένα να μαζέψω τα κομμάτια μου και να τα βάλω μέσα σε ένα ταξί.

Ευτυχώς ο ταξιτζής ήταν γρήγορος και αποτελεσματικός και έφτασα στον τόπο του εγκλήματος εγκαίρως (1 τραγούδι πριν το Killing Moon).

Ευτυχώς η συναυλία ήταν πολύ καλή και ναι, είναι ακόμα ζωντανοί, στη σκηνή, σαν ροκ συγκρότημα (αλλιώς θα είχα τσαντιστεί που δεν με ρούφηξε ο καναπές).

Δυστυχώς ο Ian Mc Cullough φοράει γυαλιά ηλίου γενικώς (και όχι μόνο στις φωτογραφίες) και αυτό είναι μια περίεργη απόσταση ανάμεσά μας (με στεναχωρούν οι άνθρωποι που δεν σε κοιτάνε στα μάτια). Ευτυχώς η φωνή του εξακολουθεί να είναι "ακραία γαμωτέλεια" όπως είπε κι ο Armani (δεν νομίζω ότι μπορώ να βρω καλύτερο χαρακτηρισμό).

Ευτυχώς πέρασε κι αυτή η Κυριακή, next day please...

Ευχαριστώ Τ.

Υ.Γ.: Μου λείπει το Ρόδον. Όχι μόνο ο χώρος αλλά και τα γνωστά κατατόπια. Πως να χωθείς μπροστά, που ακριβώς είναι το κάθε σκαλοπάτι όταν σβήσουν τα φώτα, που ακούς καλύτερα, πως να κατηφορίσεις στις τουαλέτες χωρίς να φας τα μούτρα σου, όταν έχεις πιει λιγάκι παραπάνω. Can u teach an old dog new tricks?