About a boy

Είχα διαβάσει γι’ αυτό στο Uncut ή στο Magnet (δεν θυμάμαι) και ενώ το ήθελα, μετά από λίγο το ξέχασα...

Ήρθε με το ταχυδρομείο, ξαφνικά, από το νησί της βροχής (με λαμβάνουν τηλεπαθητικά στα κεντρικά). Ανοίγοντας το jewel box έπεσε ένα μικρό σημείωμα που έλεγε: Ελπίζω να μην το έχεις και να μην το ξέρεις. Αγάπα τον. Και ενώ δεν μου αρέσουν αυτού του είδους οι προστακτικές, αυτό ήταν όμορφο ραβασάκι, ομολογώ.

Και το αγόρι (που ακούει στο όνομα Teddy Thompson) είναι όμορφο και ευαίσθητο και με πολλά φθινοπωρινά φύλλα μέσα κι έξω. Και τραγουδάει όμορφα και γράφει και όμορφες μουσικές και οι στίχοι είναι ικανοί να προκαλέσουν ένα σκίρτημα απ’ αυτά που σου θυμίζουν ότι η παράσταση συνεχίζεται και ότι παίζουν κι άλλοι φαντασιόπληκτοι σ’ αυτό το έργο (εκτός από σένα). Και επίσης συμμετέχει και η οκογένεια Wainright (που όσο κι αν έχει γίνει μαϊντανός, προσωπικά δεν με χαλάει καθόλου).

Είμαι έτοιμη να τον αγαπήσω λοιπόν!!! (και να του συγχωρέσω ότι ώρες-ώρες θυμίζει Lekman και Rufus). Έχει ήδη ενταχθεί στο πιο δύσκολο playlist του discman (αυτό που συνοδεύει τα πρωϊνά στο μετρό και δεν σηκώνει και πολλά-πολλά).

Σ’ ευχαριστώ :-)