Back To School
7:50 βλέπω το καλύτερο όνειρο. Περπατάμε δίπλα στο ποτάμι, φοράμε χειμωνιάτικα ρούχα (χε, χε σου την έφερα), κάτι πας να μου πεις, σου χαμογελάω και......cut. Το ξυπνητήρι.
Μα είμαστε σοβαροί? Ανοίγω μισό μάτι και είμαι allou (δυστυχώς χωρίς fun park, allou σκέτο) Λιακάδα, ζέστη έτοιμη να σκάσει από στιγμή σε στιγμή και αντί για σένα στο διπλανό μαξιλάρι, ο σκύλος μου με κοιτάει κατάματα περιμένοντας την πρωϊνή βόλτα. Δεν υπάρχει περίπτωση! Λάθος έγινε. Ξανακοιμάμαι.zzzzzzzzzzz....
Γύρω στις 9:00 είμαι πλέον σίγουρη ότι είναι η καταραμένη Δευτέρα 22 Αυγούστου και πρέπει να μαζέψω τα κομμάτια μου. Κάτι σε ολική επαναφορά. Και σαν να μην έφτανε αυτό έχω αργήσει κιόλας.Τέτοια εσωτερική γκρίνια έχω να ζήσω από την δευτέρα δημοτικού. Συνήθως προσαρμόζομαι εύκολα. Το προηγούμενο βράδυ το παίρνω απόφαση και τέλος. Το πρωί ο διακόπτης έχει γυρίσει. Ε, λοιπόν φέτος όχι. Καμία σχέση.
Ενώ βρίσκομαι ήδη στο μετρό συνειδητοποιώ ότι έχω ντυθεί κάτι μεταξύ “πετάγομαι στο ψιλικατζίδικο να πάρω παγωτό” και “πάω μέχρι την κοντινή παραλία για μια βουτιά και θα γυρίσω το μεσημέρι”. Παρόλα αυτά δεν με νοιάζει και πολύ.
Στη δουλειά όλα είναι ίδια. Η Μεσογείων βαρετή και θορυβώδης, τα στόρια κλειστά για να μην βαράει ο ήλιος, οι στοίβες των cd, οι εκκρεμότητες που άφησα όταν έφυγα, το πανώ με τους Gorillaz έξω απ’ το παράθυρό μου. Το υδρόφυτο πέθανε χωρίς νερό, o Ψαριανός στον Best ταϊζει τον εκνευρισμό μου και ευτυχώς όλοι είναι τόσο busy που γλιτώνω το πολύ μπλα-μπλα. Όποιος τόλμησε να μου πει Καλό Χειμώνα σήμερα, την πάτησε. Μα είναι αστείο αυτό ? Καφέδες και μουσικές και μερικά χαμόγελα σε κάποιους που είχα καιρό να δω. Κατά τα άλλα δεν θέλεις να ξέρεις. Βαρετά!
Άνοιξα το κλιματιστικό και μου ήρθε ιδέα: θα κλειστώ στο γραφείο και θα καταψυχθώ. Σε παρακαλώ έλα να μου κάνεις απόψυξη όταν ο καιρός δροσίσει και έρθει φθινόπωρο. Εντάξει ?
posted by Rainman at
8/22/2005 11:12:00 PM
7 Comments:
Κουράγιο....(παρηγοριά στον άρρωστο μέχρι να βγει η ψυχή του που λένε)
και μένα μούρθε ξαφνική σήμερα η μεγαλούπολη - δεν μου αρέσουν τα αυτοκίνητα ούτε οι άνθρωποι, εδώ θέλω να μείνω, για πάντα (όπως έχει πει και η Λένα...)
γι'αυτό λέω να την αφήσω πάλι...;-)
Καλή σχολική χρονιά ίσως; (αν κρίνω από τη φωτό με το γλειφιτζούρι...)
Ευχαριστώ Μαρκησία μου. :-)
Eγώ δεν έχω πρόβλημα ούτε με την μεγαλούπολη, ούτε με τα αυτοκίνητα, ούτε με τους ανθρώπους. Το βασικό μου πρόβλημα είναι η ΔΟΥΛΕΙΑ! :-(
Όσο για το γλειφιτζούρι, έχω φάει κόλλημα με τον Ιάπωνα, τα αγριεμένα κοριτσάκια του είναι το καλύτερό μου αυτή την εποχή.
art attack, too late... I'm in love already. :-)
είναι δύσκολη η προσγείωση, αλλά και πάλι, το φθινόπωρο είναι η καλύτερη εποχή του χρόνου, και είναι κοντά. :)
1. Αrs Attack, το κορίτσι σου είπε ότι είναι ερωτευμένο, όχι αποκατεστημένο…
2. ΝοHeathen, ξεχνάς ότι στη χώρα που ζούμε έχουν γίνει skipped οι δύο μεταβατικές εποχές: επτά μήνες καλοκαίρι και πέντε χειμώνας…
3. Γενική διαπίστωση: όσο ερωτευμένος και να είσαι… η δουλειά είναι δουλειά – κι αν δεν σου αρέσει, δεν σου αρέσει…
4. Rainman, μπήκα στο site για το σπίτι του Morrissey. Με τα λεφτά που είχα μπόρεσα να καπαρώσω μόνο τα σκουπίδια που είχε αφήσει την τελευταία μέρα. Τα περιμένω με ταχυδρομείο – I will let you know… [μπορεί αν έχει και κουκλάκια-βουντού του Johnny Marr]
5. Μαρκησία, θα σας αφήσω παραπονεμένη. Δεν έχω να προσθέσω ή να αφαιρέσω κάτι σε αυτά που λέτε. Χωρίς να σημαίνει ότι τα ασπάζομαι, βέβαια…
:-)
Hector dearest, συμφωνούμε απόλυτα (πως το πάθαμε αυτό?)
Με τον Morrissey μου τα χάλασες λιγάκι. Ο άνθρωπος δεν έχει πρόβλημα με τον Johnny (μου το έχει πει προσωπικά), ο άλλος είναι το στριμάδι. Anyway, ρίξε μια ματιά στα σκουπίδια και αν βρεις τίποτα καλό let me know. ;-)
Υ.Γ.: Το στριμάδι καλά το έχω γράψει ή θέλει 2 μ?
Καλό χειμώνα και σε εσένα
hector, κάθε μέρα που έχει συννεφιά ή βρέχει αλλά δεν κάνει ψωλόκρυο [τι ρομαντικός] είναι φθινόπωρο.
ps. κλέψανε καλά καλά ο moz με τον marr τους υπόλοιπους [διακοσμητικούς, μεν...] και τώρα κάνουν τους τσακωμένους. χα!
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home