4 a friend

Δανεικές λέξεις* που όμως λένε αυτά ακριβώς που θέλω να σου πω... ευχαριστώ για χθες, για σήμερα και για αύριο.

"ξεχνώντας, χάνοντας, αφήνοντας πίσω τον εαυτό σου
σε κάποιο τρένο, κάποια τσάντα για ψώνια, ένα βιβλίο,
ένα σημείωμα για τις επείγουσες δουλειές που έχεις να κάνεις
στα ψιλά της καθημερινότητάς σου...
σκορπίζεις με γενναιοδωρία κηπουρού τα δικά σου
γλυκά αποτυπώματα ολόγυρα στον κόσμο μου
να κείτονται σ' απρόσμενες γωνιές της ψυχής
γράμματα διαλεγμένα με τρυφερό βλέμμα
Πόσο θαυμάζω σε σένα αυτό που υπέροχα μπορεί
να φεύγει μακριά μαζί μου με την κουβέντα ξεχνώντας
σ' έναν υγρό δρόμο όλα σου τα υπάρχοντα!
Μόνο μια πλούσια ψυχή
μπορεί να σπέρνει τέτοιες μνήμες και
κάτω απ' τη σπατάλη αυτών των πράσινων δαχτύλων
η αγάπη τρέφει αγάπη"

* Ποίημα από τη συλλογή «Ποιήματα» του Desmond Egan,

μτφρ.: Γεωργία Γκίνη (Eκδόσεις Νεφέλη, 2001)