Radio Sunday

Έξω βρέχει και κάνει κρύο, από νωρίς. Δεν θέλω να βγω και δεν θέλω να μιλήσω σε κανέναν. Και για πρώτη φορά λες και αυτή η επιθυμία εισακούεται και τα τηλέφωνα (σταθερό και κινητό) δεν χτυπάνε. Συνήθως δεν ακούω ραδιόφωνο, γιατί όποτε ακούω συγχίζομαι. Δεν ξέρω γιατί το άνοιξα και πως η βελόνα έπιασε Τρίτο Πρόγραμμα. Τυχαία. Δεν το έκλεισα γιατί έπαιζε κάτι που μου άρεσε. Μετά ο παρουσιαστής είπε ότι ήταν Mussorgsky (δεν θυμάμαι ποιά ορχήστρα και ποιός μαέστρος) και μετά το άφησα εκεί γιατί θυμήθηκα κάτι από την παιδική μου ηλικία (τότε που το Τρίτο ήταν "βαρύ", ευεργετικό και αναπόφευκτο όπως το μουρουνόλαδο).

Μου κράτησε παρέα μέχρι το βράδυ. Εκτός από ωραίες μουσικές και αισθαντικές, ώριμες φωνές άκουσα μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Ντίνου Σιώτη, μερικά πολύ αγαπημένα ποιήματα της Emily Dickinson και του Καβάφη, τον Χρονά με καλεσμένη την Σόνια Θεοδωρίδου και μια ραδιοφωνική θεατρική προσαρμογή του έργου του Tenessy Williams "To Πρώτο Χάδι", με τον Νίκο Κούρκουλο στον γοητευτικό ρόλο του 'Αντριαν, ηχογράφηση του 1966. Αυτό το τελευταίο ήμουν έτοιμη να το ηχογραφήσω και να το κάνω upload αλλά βαρέθηκα, τι δουλειά έχει άλλωστε το mp3 σε έναν κόσμο τόσο αυθεντικό και γοητευτικά παλιομοδίτικο;