Χάσαμε το πόνυ, ΣΤΟΠ!

Το βαφτιστήρι μου πέρασε τη φάση με τις Barbie και τώρα έχει φάει κόλλημα με το Μικρό Μου Πόνυ, με ενημέρωσε η μαμά της πριν από λίγες μέρες στο τηλέφωνο. Μπορώ να πω ότι συγκινήθηκα γιατί θυμήθηκα την μικρή μου αδερφή και το αγαπημένο μωβ-ροζ μικρό της πόνυ που και εκείνη το είχε ζητήσει από το νονό της κάποια Χριστούγεννα αν δεν κάνω λάθος. Θυμήθηκα και τη διαφήμιση: Μικρό Μου Πόνυ, Μικρό Μου Πόνυ, Τι όμορφα μαλλιάαααααααααα. Μιλάμε για πόρωση, πρέπει να ήταν το πιο πολυ-χτενισμένο πόνυ των Κάτω Πατησίων (απορώ πως δεν έμεινε καραφλό). Σκέφτηκα, κοίτα να δεις που ξανάγιναν της μόδας τα πόνυ, φοβερό comeback! Αλλά δεν ήξερα τι με περίμενε…

Μεγάλη Δευτέρα στον 7ο όροφο γνωστού πολυκαταστήματος στο κέντρο της Αθήνας οι πωλητές και οι πωλήτριες κυκλοφορούν σαν τα ζόμπι ανάμεσα σε σοκολατένια αυγά, λαμπάδες και νονούς/ές σε απόγνωση. Η ώρα είναι κρίσιμη (το μαγαζί κλείνει σε 15 λεπτά) και αποφασίζω να διαλέξω τον πρώτο σε εγρήγορση πωλητή που θα βρω μπροστά μου. Είναι γύρω στα 23 και μοιάζει να έχει βγει από μπάντα τύπου Franz Ferdinard. Μήπως έχετε λαμπάδες με το Μικρό μου Πόνυ; Χαμογελάει και με ρωτάει: Ψάχνετε αυτό που λέμε My Little Pony? Ακριβώς. Χάρηκα, τι τύχη, πέτυχα τον καλύτερο, ξέρει και το original όνομα. Παραλίγο θα έκανα την πιο σύντομη και πετυχημένη αγορά της χρονιάς σε λιγότερο από 5 λεπτά, αλλά.... Κάπου εδώ ήτανε αλλά μάλλον έχουν τελειώσει. Δεν ήταν και πολύ σίγουρος όμως (με τόσα που έχουν δει τα μάτια του τι να σου κάνει κι αυτός) και γι’ αυτό αρχίσαμε να ψάχνουμε την φωλιά των πόνυ σ’ όλο τον όροφο. Αλλά... no luck.

Η γκαντεμιά συνεχίστηκε στα πιο γνωστά παιχνιδάδικα του κέντρου και αύριο θα δοκιμάσω την τελευταία μου ευκαιρία. Προφανώς όλα τα πιτσιρίκια περνάνε την ίδια φάση, τι να πω; Δεν ξέρω αν δεν το βρω τι θα γίνει, μάλλον η Ι. θα αναγκαστεί να επιστρέψει σε μια Barbie ή μια Μικρή Γοργόνα και εγώ θα είμαι για πολλοστή χρονιά η άχρηστη νονά που άλλα της ζητάς και άλλα σου φέρνει. Παιδικό τραύμα σου λέει μετά...