Tuesday, February 21, 2006

Τώρα Που Δεν Έχω Κανέναν

Όλα μέσα μου πεθαίνουν,
οι χαρές μου αρρωσταίνουν
και της Άνοιξης τη φύση
ποιος γιατρός θα τη νικήσει;

2 Comments:

Blogger Night's Knight said...

Γι’ αυτό το σπίτι ζω,
γι’ αυτόν τον έρημο τοίχο,
γι’ αυτό το δρόμο που περνάει από μέσα μου,
γι’ αυτό το χέρι που το μέλλον μου βάφει
Γι’ αυτό το πιάνο ζω,
γι’ αυτά τα κάδρα στο φθαρμένο σαλόνι
Γι’ αυτή την πόλη ζω,
γι’ αυτή την άδικη πόλη,
γι’ αυτόν τον ήλιο που αγαπώ και μισώ,
γι’ αυτό το δέντρο που τον τάφο μου θα ορίσει
Γι’ αυτά τα μάτια ζω,
γι’ αυτά τα μάτια που δακρύζουν για μένα
Γι’ αυτή τη θάλασσα ζω
Εδώ δεν έχουμε τρένα

...γιατί εδώ που έχουμε; Όταν ξέρεις ότι δεν θα έρθει κανένα τρένο, δεν κάθεσαι να τα χαζεύεις να περνάνε...και να μην είσαι ποτέ μέσα.

2:44 PM  
Blogger Rainman said...

Ε, λοιπόν εγώ δεν θα μπορούσα ποτέ να ζήσω σε ένα μέρος που δεν υπάρχουν τρένα. Παρόλα αυτά ο νεαρός ποιητής τα λέει πολύ καλά...

5:26 PM  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home