Raining Pleasure

Μου αρέσει να βγαίνω βόλτα με τον σκύλο μου το βράδυ όταν βρέχει. Οι δρόμοι είναι άδειοι και όσοι έχουν ξεμείνει έξω χωρίς ομπρέλα χάνονται βιαστικά μέσα στα στενά. Η πόλη γίνεται λίγο πιο ρευστή και τα χρώματά της ανακατεύονται όπως όταν ψεκάζω τα ακρυλικά με νερό. Περπατάμε με γρήγορο βήμα, εκείνος ρουφάει τις μυρωδιές που είναι πιο έντονες και εγώ το νερό που πέφτει από παντού, μέχρι να γίνουμε και οι δύο μούσκεμα. Μου αρέσει η ακαταστασία της βροχής μέσα στο σπίτι. Όταν φυσάει, όπως προχθες, οι σταγόνες κολλάνε στα τζάμια και αφήνουν τα σημάδια τους. Τινάζεται με δύναμη και οι σταγόνες εκσφενδονίζονται παντού. Υγρά αποτυπώματα στο παρκέ. Αφήνω τη βροχή να στεγνώσει πάνω στα μαλλιά μου. Πάντα. Όταν ήμουν μικρή στις διακοπές στην Εύβοια καμιά φορά ξαφνικές μπόρες διέκοπταν την ξηρασία του ατέλειωτου καλοκαιριού και τότε η μάνα μου μάζευε τα βροχόνερα σε κουβάδες και λεκάνες ("Γιατί το βρόχινο νερό κάνει καλό στα μαλλιά και στο δέρμα") Ξαπλώνω στον καναπέ και παρακολουθώ τη βροχή μεσ’ στο σκοτάδι. Είναι διάφανα αόρατη, όμως εγώ τη βλέπω. Μου αρέσει να είμαι μόνη μου όταν βρέχει, μου αρέσει να μην υπάρχει τίποτα ανάμεσα σε μένα και στην σπάνια ευεξία που μου προκαλεί. Μόνο σιωπή και απουσία. Σαν διαλογισμός. Δυσκολεύομαι να στο εξηγήσω αλλά μαζί με τα πρεβάζια και τα πεζοδρόμια καθαρίζω κι εγώ και γίνομαι πιο ζωντανή. Μου αρέσει να κοιμάμαι όταν βρέχει, νιώθω ασφαλής και βλέπω πιο όμορφα όνειρα. Με νανουρίζει η μουσική της. Μου αρέσει να ξυπνάω και να ξανακοιμάμαι μέσα στους ήχους της, τα λούκια που κελαηδάνε και τα φύλλα που αναστενάζουν γεμάτα ανακούφιση στο μπαλκόνι.
Μου αρέσει να κάνω τα πάντα όταν βρέχει γι’αυτό και θα ήθελα να βρέχει συνέχεια.

(βροχερό βράδυ Πέμπτης, μου έχει αφήσει ακόμα κάτι)

For you